Lang leve de Koningin!

Het is iedere keer weer een enigszins vreemde gewaarwording. Koninginnedag vieren in Mali op een plek waar je je niet echt in Mali waant...Op zo'n receptie / feest wordt je namelijk omringt door Nederlanders, kroketten, haring (overgevlogen vanuit NL) en andere Nederlandse lekkernijen. En ook de locatie neemt geen Malinese vormen aan ;-)

Toch is het altijd weer leuk en gezellig om even onder de Nederlanders te zijn. Ook het volkslied komt langs op een avond als deze, zij het wat happerend en niet altijd helemaal uit volle borst. Gisterenavond werd ik weer even stilgezet bij het zesde couplet dat we zongen...toch bijzonder dat de tekst door de jaren heen hetzelfde is gebleven, terwijl datzelfde van NL niet echt te zeggen is.

Mijn schild ende betrouwen

zijt Gij, o God mijn Heer,

op U zo wil ik bouwen,

Verlaat mij nimmermeer.

Dat ik doch vroom mag blijven,

uw dienaar t'aller stond,

de tirannie verdrijven

die mij mijn hart doorwondt.

Nog even terug naar de verkiezingen, waarover we meerdere malen hebben geschreven. Deze hebben afgelopen zondag plaatsgevonden, zonder al te grote onrust. De resultaten zijn nog niet officieel bekend, maar het ziet ernaar uit dat de huidige president Mali nog een termijn van vijf jaar zal regeren.

Of de verkiezingen eerlijk zijn verlopen is moeilijk te zeggen. Al wordt er wel gezegd dat er met de uitslagen 'indirect' sowieso gesjoemeld is. Door het gebruik van fictieve namen / stembiljetten of via de invloedrijke kanalen zoals het dorpshoofd, de burgemeester of Imam. Geheel doorzichtig zal een en ander nooit zijn.

Opmerkelijk vond ik een opmerking van een Malinees / Nederlandse vriend van ons. Hij zei dat de huidige president ook zonder sjoemelen (in zijn ogen) zou kunnen winnen, maar dit risico simpelweg niet neemt. Want wat als de toch kleine kans om te verliezen werkelijkheid wordt? Ik geloof dat ik de politiek nooit geheel zou begrijpen en zij mij ook niet ;-)

In ieder geval...de uitslagen zullen in de komende twee dagen officieel worden. Ben benieuwd hoe 'anders' dit nieuws gebracht zal worden in bijvoorbeeld de Nederlandse / Europese pers en hier in Mali. Deze twee nieuwsbronnen kunnen namelijk nogal eens gebeurtenissen in Mali op een heel andere manier belichten. We zullen zien...

Werk in uitvoering

Het aftellen tot de verkiezingen is begonnen. Ook in Bamako slaat de verkiezingskoorts toe. Op elke lantaarnpaal knikt ATT (de huidige President van Mali) ons lachend toe. Op tv kan men uren lang luisteren naar wat de 9 kandidaten voor het land in petto hebben.

Toch heerst er ook veel cynisme .... en horen we om ons heen dat vrienden, collega’s niet zullen gaan stemmen. Een veelgehoord argument is: ‘ik heb niets met politiek’ of ‘er zal toch niets veranderen’. Onze computerleraar vertelde ons dat de verkiezingsopkomst in voorgaande jaren op ongeveer 25% lag.

De komende week zal dan ook bepalend zijn...Zondag 29 april 2007 vinden de verkiezingen plaats. Wij, daarentegen, houden ons niet teveel met politiek bezig. We zullen geen stem hebben in het geheel, al is het wel interessant om met de gemiddelde Malinees over politieke zaken te discussiëren. Het kan er soms ‘heet’ aan toegaan (in het frans zegt men: ça chauffe)...

De volgende week zal voor ons een drukke, interessante week worden. Anco houdt zich dezer dagen met name bezig met de solaropzet op de bijbelschool Bethel in Koutiala. Daarnaast krijgt zijn rol in het radiowerk steeds meer vorm.

Ewien heeft in Koutiala de tijd genomen om met verplegend personeel te praten over een scenario voor een eerste videoclip. Het onderwerp zal zijn: (het voorkomen van) diarrhee. Een niet al te smakelijk onderwerp ;-), maar wel superbelangrijk in een land als Mali.

Veel baby’s en kleine kinderen lijden hieraan in Mali, omdat men het kind (bad) water geeft naast de borstvoeding. Geen enkel putwater in Mali is kristalhelder (of bacterievrij), waardoor met name de kinderen lijden.

Het zal een uitdaging gaan vormen om te weten ‘welke boodschap’ te communiceren in een korte videoclip (5-10 min) als deze. Niet alle kreten die in het westen werken (goedkoop, beste, etc) zijn bruikbaar in een zo’n cultureel verschillend land als Mali. Gelukkig heeft er ook een Malinese dominee plaats in ons videoteam, zodat hij de culturele correctheid van een en ander kan beoordelen.

Genoeg te doen dus de komende tijd! En daarbij voldoende uitdagingen die voor ons liggen. Het werken met technische apparaten, op welk gebied dan ook, blijft onvoorspelbaar, vanwege de hoge uitval door hitte, onweersschichten etc. Ons motto daarin is: vooral blijven lachen en schouders eronder ;-) Dit gedeelte van ons werk in Mali is nu eenmaal ‘part of the job’....

Roerige tijden

Onze tijd in Sofara Ba (zie foto hierboven) was heet, maar goed. Het heeft ons een goed beeld gegeven van het evangelisatiewerk dat onze collega’s ‘naleven’ in een traditioneel Bozo-dorp als Sofara Ba. Daar lijkt het alsof de tijd heeft stilgestaan en is er buiten vissen, warmte, modder, mobiele telefoons, …weinig om je mee bezig te houden ;-)

De Bozos staan bekend als vissers die trots zijn op hun behoud van cultuur en levensgewoonten. De eerste Bozo die, om in zijn levensbehoud te voorzien, afstapt van het vissen moet nog gevonden worden. Deze trotse houding maakt hen ook in sommige opzichten onbenaderbaar, niet makkelijk om mee te leven.

Het was dan ook bijzonder om te zien en te filmen hoe onze collega’s hun leven leven in een dorp als Sofara Ba. Zo’n vissersdorpje aan het water levert prachtige videobeelden op. De nachten waren extreem warm (er is geen elektriciteit) en daardoor kort. We werden wakker gehouden door het mannen kikkerkoor dat op zoek was naar ‘de ideale vrouw’. En dat lieten ze uit volle borst horen ;-)

Tijdens ons verblijf hebben we wederom een nieuwe culturele ervaring opgedaan. Meer dan één om eerlijk te zijn. De zondagsdienst veranderde van kerkdienst in begrafenis, omdat een van de gelovigen de avond / nacht ervoor was overleden. Deze man was slechts 35 jaar en al jaren ziek.

Tijdens de kerkdienst werd het lichaam – gewikkeld in kleden en matrassen – binnengebracht en op het podium neergelegd. Dit ging zo klungelig en niet zonder stunten dat ik in gedachte het lichaam al ter aarde zag vallen. Gelukkig gebeurde dit niet!

Nadat het lichaam was neergelegd werd er een korte speech gehouden en zong men verschillende christelijke liederen. Vervolgens werd het lichaam, vergezeld door een grote groep mensen, naar de begraafplaats gebracht. In Mali – en helemaal nu in de hete tijd – gaat er geen tijd verloren met het begraven van de doden. Nog dezelfde dag dat iemand overlijdt wordt hij / zij, indien mogelijk, begraven.
Bij zo’n gelegenheid als deze valt het ons iedere keer weer op hoe veel hoopvoller de begrafenissen zijn bij de christenen dan bij de moslim Malinezen.

In Sevare (stadje dichtbij Sofara Ba) werden we, tijdens het diner, ingewijd in de raadselen der (komende) Presidentsverkiezingen. In naam heeft Mali democratische verkiezingen, maar in de praktijk blijft daar weinig van over.

Er worden fictieve of dubbele namen opgevoerd, intimidatie in verschillende vormen vindt plaats. Wanneer een Malinese inwoner geen identiteitskaart heeft, moet hij door middel van twee getuigen aantonen dat hij de persoon die hij zegt te zijn. Klaarblijkelijk staan er getuigen bij de deur van een stemlokaal om voor geld te getuigen. En niet alleen voor één persoon in het algemeen ;-)

Het beloven dan ook hectische weken te worden voor de verkiezingen die plaatsvinden op zondag 29 april 2007. Eén van de gemeenteleden in Sevare noemde zelfs dat het zal gaan ‘opwarmen’ (Malinese uitdrukking) tijdens deze verkiezingen. Er wordt dan ook veel gebeden in de kerken voor een totale ommezwaai van het corrupte regeringsstelsel zodat eerlijke verkiezingen dit jaar mogen plaatsvinden.

Onrust

De titel komt niet echt overeen met de plek waar we ons nu bevinden: Ségou. Een plek waar we tot rust mogen komen met het hele team tijdens een (paar dagen) gebedsconferentie. Vanwaar dan die titel zou je kunnen denken?

Nou, het is toch wel onrustig op meerdere ‘plekken’ in ons leven...of breder genomen het leven van mensen om wie we geven. Voordat we naar Ségou gingen bijvoorbeeld kregen we een telefoontje van onze taalvrienden die in Guinee wonen. Ze waren onderweg naar Mali, Bamako, omdat de onlusten in dit land standhouden. Ze waren emotioneel en lichamelijk op en waren tegelijkertijd verdrietig, omdat ze een land en vrienden achterlieten, waarvan het niet zeker is of ze ernaar terug zouden keren.

De onrust in de landen om Mali lijken toe te nemen, een soort sneeuwbaleffect. In Senegal bijvoorbeeld worden morgen (zondag) de verkiezingen gehouden. Ook dit gaat gepaard met onrust, oppositie en een president die zegt bereid te zijn de wapens op te pakken, als de verkiezingsuitslag niet gerespecteerd wordt.

Dit horende moest ik denken aan een vraag die een Congolese vriendin me stelde vorige week. In Mali zullen dit jaar namelijk ook presidentsverkiezingen worden gehouden. Volgens haar (heb het zelf nog niet nader bekeken) in de maand mei / juni. Uit voorzorg sluiten de scholen vroeger, omdat onder studenten vaak de meeste weerstand wordt aangetroffen. Door de school vroeg te sluiten, zijn de studenten wellicht meer “at ease” zoals ze dat mooi in het Engels zeggen.

Maar goed, terug naar de verkiezingen in Mali. Ze stelde me dan ook de (onverwachte) vraag of wij het land zouden uitgaan als de verkiezingen plaatsvonden. Het land uitgaan? Keek ik haar enigszins verbaasd aan...die vraag was nog geen moment in me opgekomen. Al zou het wel een eerste ervaringen (van de vele deze tweede termijn ;-) voor ons zijn, de verkiezingen...

In het klein maakt ons Mali team ook ‘enkele turbulenties’ mee...Onze veldleider en zijn vrouw gaan begin juni 2007 voor een jaar op verlof. En het lukte tot nog toe niet om een vervanger voor hem te zoeken. Daarnaast is het niet zeker of ze terug zullen keren naar Mali, vanwege de gezondheid van zijn vrouw. Onzekerheden voor het veld, waar op dit moment nog geen antwoorden op te vinden zijn.

Toch is er zo’n duidelijke groei te zien, in hoe we op ‘zulk nieuws’ als team, groep reageren. En hoe we hiermee omgaan. Met z’n allen hebben we gezegd het alleen van God te willen verwachten. Hij is soeverein. Hij heeft de antwoorden al klaarliggen, waar wij nog blind zijn voor hetgeen voor ons ligt. We hebben als team dan ook ‘besloten’ een verwachtende houding aan te nemen, in de positieve zin van het woord...