Moet je zien!

De afgelopen dagen ben ik enorm bemoedigd door drama, dans en muziek. Een geweldige manier om stil gezet te worden bij de diepere betekenis van Goede Vrijdag en Pasen. Kijk en geniet je met me mee?

Elk jaar wordt er een zogenaamde 'Resurrection dance' rond Pasen (soms ook Kerst) uitgevoerd ergens in de wereld. Dit keer Texas in de VS. Maanden oefenen groepen afzonderlijk op verschillende pasjes om dit vervolgens in het openbaar 'spontaan' op te voeren. Deze vorm van dans is ook bekend onder de naam Flashmob.

Ik moet je eerlijk zeggen dat ik bijna elke keer met kippevel zit te kijken, zo gaaf vind ik het. Dans en muziek is wat mij betreft een enorme binnende factor en daar geniet ik als kijker ook van. Nieuwsgierig geworden? Kijk dan naar de uitvoering van 'Dance your shoes off' - in de letterlijke zin van het woord :) Kijk en geniet!

Uniek was ook de opvoering van 'the Passion' in Gouda...De website beloofde: Een passiespel over de laatste uren van Jezus' leven en over zijn opstanding uit de dood. Opgevoerd door bekende Nederlandse artiesten. Een megagroot, indrukwekkend evenement middenin de lichtstad Gouda.

En dat was niets teveel gezegd wat mij betreft. Ik heb letterlijk op het puntje van de bank gezeten, zo bijzonder vond ik het. Daarbij keek ik niet alleen naar het passiespel 'an sich', maar ook naar de technische hoogstandjes en de manier waarop het lijdensverhaal modern werd vorm gegeven. Wauw! Het heeft diepe indruk op me gemaakt!

Je kunt het geheel terugkijken op 'Uitzendinggemist.nl'. Een echte aanrader tijdens de Paasdagen. Nog niet geheel overtuigd? Bekijk dan onderstaand fragment waar Judas een bekend liedje van Marco Borsato naar 'zijn hand' zet...

Gezegende Paasdagen!

Vrijheid als hoogste goed

De afgelopen dagen zit ik zo nu en dan aan de radio gekluisterd te luisteren naar de ontwikkelingen in Libië. Wat niemand had gedacht, gebeurde toch...Ook de Libiërs kwamen in opstand tegen de "grote leider"... Niet geheel onbelangrijk voor Mali, die veel 'ontvangt' van deze Afrikaanse leider.

Hoe het uit gaat pakken is niet goed te voorspellen, groot geschut wordt inmiddels ingezet. Velen laten het leven. Daar spreekt geen liefde uit voor het volk. Libië is geen arm land in materiële zin, het wordt gezien als sluis naar het Westen. Maar kent men échte vrijheid? Wat is échte vrijheid? Want daar draait het hier om.

Anco en ik mochten van het weekend weer iets proeven van die vaak onbeschrijfbare, bovennatuurlijke vrijheid. Samen met 1.500 anderen maakten we het 'Vrij Zijn' weekend (Gods plan, roep en stem verstaan) op de Betteld mee. Graag wil ik enkele gedachtenspinsels met jullie delen:

• Gods droom is dat wij Zijn liefde ontvangen - beantwoorden EN doorgeven. Leef tot zegen van anderen, elke dag, elk uur, in elke situatie van mijn leven!
• God geeft niet alleen visie, maar ook PROvisie. Hij zal in alle (benodigde) dingen rijkelijk voorzien. [Ef. 2:10]
• Met God optrekken (wandelen) = Gods stem verstaan. De wenselijke, wekelijkse briefjes uit de hemel zullen je relatie met God hoogstwaarschijnlijk niet ten goede komen.
• Laat jouw onzekerheden los om te kunnen vertrouwen op Zijn zekerheden! De eerder genoemde 'briefjes' zijn bonus, het is de relatie waar het Hem om gaat.
• Een TomTom begint ook pas te spreken wanneer jij gaat rijden!
• God wil Zijn kracht in zwakheid volbrengen ... [beeld van het Lam]
• Jezus doet een uitnodiging (Waarom kom je niet een beetje dichterbij?), geen veroordeling. Praat voortdurend met Hem; geef Hem elke dag een moment van onverdeelde aandacht; lees in Gods woord; wandel in dankbaarheid; wandel in vergevingsgezindheid; heb ontzag voor God en geef nooit op!
• Probeer niet op een ander te lijken, dat doet God verdriet. Je bent mooi zoals Hij je geschapen heeft.
• Veel mensen halen hun identiteit uit: Je bent wat je doet; Je bent wat je hebt; Je bent wat anderen van je zeggen... ipv uit Jezus.
• Je hoeft niet groot te zijn of vele titels te hebben om autoriteit te hebben in Jezus. Een grote liefde voor God is genoeg!
• De volmaakte liefde (Gods) drijft vrees uit; deze is sterker dan de haat en overwint de duisternis [VRIJHEID]

En zo komen we weer terug bij dat sleutelwoord waarmee we begonnen: vrijheid. Niet zozeer in materiële, maar vooral in geestelijke zin! Er is zoveel meer te zeggen over het weekend, er zijn zoveel mooie dingen gebeurd. Alleen al als ik denk aan de afsluitende genezingsdienst krijg ik kippenvel op mijn armen.

Bij deze nodig ik jullie dan ook allen van harte uit om het volgende 'Vrij Zijn' mee te beleven. Zelf meebeleven heeft zoveel meer impact dan erover lezen :)

Graag sluit ik af met een gemaakt grapje vanaf het podium. Humor was overigens een belangrijk ingrediënt van het weekend ...

Eén van de sprekers oefenden zijn preken regelmatig tussen een drietal koeien in de wei. Gewoon om meer vertrouwd te raken met het spreken voor een écht publiek. Op een dag deed hij aan het einde ook een oproep om naar voren te komen...Laat één koe dit nu daadwerkelijk doen... Je weet maar nooit hoe een koe een haas vangt :)

Video ter inspiratie (onthoudt: een uitnodiging, geen veroordeling!)

Jackie Pullinger

Als toerist in Mali

Tijdens ons 10-daags bezoek waren er momenten dat ik me voelde als een toerist in Mali. Helemaal toen men in 'mijn eigen straat' Engels tegen me begon te spreken... Rare gewaarwording!

Ook onze Malinese bekenden waren zo nu en dan de kluts kwijt. Verbaasd vroegen ze ons dan of we weer terug van verlof waren? Of toch even op bezoek? Sommigen waren bij afscheid nog steeds in de veronderstelling dat ze ons weer dagelijks in Koutiala zouden aantreffen. Hen in die waan laten was soms makkelijker dan een ingewikkelde, lange uitleg :)

Toch was het goed om even terug te zijn en verschillende contacten weer aan te halen. Lamissi, Ewien's videohelper, heeft inmiddels een gezonde zoon gekregen. Gezond in de ruime zin van het woord :) Het ventje is inmiddels zo'n 4 maanden en weegt al ruim 7 kilo! Dat is meer dan gezond voor Afrikaanse begrippen!

Ook het weerzin met Joel (de agrarische student die drie weken in NL was) en zijn familie was hartverwarmend. Zij presteerden het om een Malinees drie gangen menu voor ons te bereiden. Dat was ook voor ons een geheel nieuwe ervaring :) Joel had naar eigen zeggen in Nederland geen twee dagen hetzelfde gegeten. Nu was het zijn beurt om ons tijdens één maaltijd verschillende Malinese gerechten voor te schotelen.

Ewien genoot van haar weerzien met de 'boekenclub ladies'...Onder het genot van een heuse kaasfondue, probeerden we de afgelopen tijd met elkaar in te halen. We wisten ook allen dat het weer even zou duren voor we elkaar weer zullen zien. Toch wel één van de moeilijkere kanten van het leven in het buitenland: altijd weer een komen en gaan van mensen.

Uiteraard waren niet alleen de mensen blij ons te zien, maar was ook onze Malinese hond Bantu door het dolle heen. Van blijdschap ging hij ook weer lekker op ieders schoot liggen, wanneer deze of gene daartoe de aanleiding gaf. We hadden Bantu nog nooit in zo'n goede vorm gezien: hij zag er duidelijk dunner en gespierder uit. En dat alles voor....jawel een vriendinnetje!! Een blonde tweejarige labrador heeft zijn hart sneller doen kloppen. Het was aandoenlijk om ze samen te zien spelen (zie ook foto hieronder).

Naast het weerzien van verschillende mensen, is er ook nog gewerkt. Anco en zijn vader hebben de stroomvoorziening op de bijbelschool Bethel weer aanzienlijk kunnen verbeteren. Na het bliksembezoek in september waren er toch nog wat klussen blijven liggen.

Onze toeristische uitstapjes bestonden bijvoorbeeld uit: een bezoek aan de 'ijzersmid-markt', de meisjesschool in Baramba, een pottenbakkersdorp in Segou (hier moest je met de boot heen varen!) en verschillende kunstateliers en markten.

We hebben veel gezien en bezocht tijdens onze 10-daagse reis, waardoor Anco's ouders zich een gevarieerd beeld van het Malinese leven konden vormen. We hopen hen hierover zelf aan het woord te laten in een volgende nieuwsbrief!

Warme deken

Het beeld van een 'warme deken' komt meerdere keren bij me op, nu we weer in de Malinese straten rondwandelen...En dan gaat het niet alleen om de temperatuur (overdag zo'n 25 - 30 graden), maar meer om de vriendelijkheid waarmee de Malinezen een ieder bejegenen.

We merken dat onze tijd in Congo om meerdere redenen goed is geweest. Al is het alleen al om Mali - het land wat je toch voor lief nam - met andere ogen weer eens te bekijken. En gastvrijheid, dat staat in Mali op plaats nummer 1. Helemaal als je wat ouder bent en grijze haren telt, dan zwaait menig (taxi)deur letterlijk voor je open :)

Afgelopen dinsdag hebben we voor 'een ruime week' weer voet op Malinese bodem gezet. Om vooral Anco's ouders kennis te laten maken met het land en de mensen waar we ons alweer ruim 6 jaar (onder) bevinden. Daarnaast kwam het ook handig uit om nog wat herstelwerk op de bijbelschool Bethel te verrichten. Je kunt tenslotte heel wat materiaal meenemen als je in totaal acht koffers (en een beetje) tot je beschikking hebt :)

De eerste dag Bamako was afwisselend. Het varieerde van een uurtje dierentuin, een wandeling door het nieuwe Nationale park tot een kijkje achter de schermen van een watercentrale en een rit over de oudste 'natuurbrug' van Bamako. Ook gingen we even terug naar de plek waar het allemaal begon, ons eerste huis, ons eerste plekje in Mali. Pure nostalgie!

De tweede dag zou in het teken hebben gestaan van onze reis naar Koutiala, zij het niet dat Anco toch een griepje tussen Nederland en Mali opgelopen heeft. Voor hem een dagje uitzieken in bed, voor de anderen een rustig dagje van wandelen en de artistieke markt bezoeken. In de hoop dat we morgenvroeg weer enigszins fris op pad kunnen gaan.

Vandaag moest ik wel lachen om menig Malinees. Om hoe gemakkelijk men een praatje aanknoopt en contact maakt, zonder dreigend over te komen. Ook de taxichauffeur lachte hartelijk met ons mee, al verstaat hij geen woord Nederlands (denken wij :)

Van het hogere gehalte 'grijze haren' maken we dankbaar gebruik. Want voor oudere mensen lopen ze extra hard, er kan veel om het een (blanke) oudere naar de zin te maken. Het feit dat je hun land bezoekt op hogere leeftijd dwingt respect af. En de eventuele taalbarrière? Die wordt met man en macht geminimaliseerd. Genoeg creativiteit om toch een brug te leggen.

En toen waren er nog maar 2...

Het is aardig stil in huis, sinds Joel weer terug naar Mali is. Je raakt gauw gewend aan een huishouden van drie, al is het ook wel weer lekker om "op jezelf" te zijn ... :)

De afgelopen drie weken zijn aardig intensief geweest. We hopen er nog (ongeveer) drie wat rustigere weken tegenover te zetten, voordat we richting Congo vertrekken op 21 oktober. Maar of dat gaat lukken? .....

Voordat Joel vertrok is het EO-team van 'Door de wereld' nog een dag op de boerderij komen filmen. En dat was voor hem - maar zeker ook voor ons - een hoogtepunt van zijn verblijf. We waren wel zenuwachtig (alhoewel bij Anco weet ik dat zo net niet :), maar al gauw zat de sfeer er goed in. Het was een leuke en ook leerzame dag, die we niet gauw zullen vergeten.

Toen we Joel zaterdag naar het vliegveld brachten, grapten we al dat hij beroemd is geworden tijdens zijn korte verblijf in Nederland. Wie had dat gedacht? Hij zeker niet!

Compleet met (o.a.) ruim 60 afgedrukte foto's in een oer-Hollands mapje, klompen, stroopwafels en kaas begon hij de terugtocht naar Mali. Zijn hoofd vol onuitwisbare herinneringen. We zijn heel benieuwd welke weg God met Joel inslaat na de ervaringen die hij in Holland heeft opgedaan.

Zondagochtend belde hij op dat hij veilig in Mali was aangekomen. Later vertelde hij ook dat hij zijn diploma zal krijgen. Een pak van zijn hart, omdat een goed examen in Mali niet altijd een tastbaar diploma oplevert. Dat had hem wel wat zorgen gegeven tijdens zijn verblijf hier. Hij vertelde dat sommige leerlingen een goed gemaakt examen "kopen", waardoor de echte maker zonder examen komt te zitten.

Onze laatste twee weken (en nog wat) in Nederland zullen in het teken staan van de voorbereidingen op Congo. Ons visum is aangevraagd, maar nog niet gehonoreerd. Vandaag zijn we al op "colbertjes-jacht" geweest voor Anco. Congolezen zijn wat formeler van aard dan de Malinezen en het advies was dan ook om een colbertje mee te brengen. Tot enigszins vermaak van Ewien, die in Congo als vrouw juist meer broeken mag gaan dragen ipv de (Malinese) rok.

De jacht op een hip, niet te dik colbertje is dan ook vandaag officieel van start gegaan. We hebben nog geen exemplaar kunnen bemachtigen, maar we kwamen erg dichtbij. De komende weken zal alles zeker op zijn pootjes terecht komen...

Van Batavus tot transportfiets

Je kunt er maar druk mee zijn zag ik de Bergeijk Boys vandaag denken. Met de ombouw van mijn degelijke Batavus fiets tot een heuse (aldus vriendin) transportfiets.

Neefje Harm (7) deelde mee in de pret door me te vragen of ik vandaag "sleutel-les" kreeg. Toen ik daarop bevestigend antwoordde en hem vroeg of hij dat ook wilde, zei hij prompt: "Nee hoor, ik kan al sleutelen!" Sja, van je neefje moet je het hebben :)

Tijdens een dagje Amsterdam zag ik dat zo'n melkkistje voorop - of achterop - je fiets het laatste jaar (?) gemeengoed geworden is. Dat zou ik ook wel willen - dacht ik - van mijn mandje op mijn Batavus fiets had ik toch vanaf dag 1 niet echt gehouden. Bovendien kon je in zo'n kistje "veul meer" boodschappen kwijt, handig! Zo gezegd, zo gedaan: de aankoop dan ...

Na enkele weken besloot ik toch maar eens "sleutel en schroef" in de hand te nemen en mijn fiets tot transportfiets om te dopen. Na een uurtje sleutelen - en (m)enig hulp van buitenaf - is dit het resultaat (zie foto)!


Het fietst nog een beetje onwennig, omdat het net lijkt alsof je mandje rechtdoor gaat, terwijl jij toch echt een bocht maakt. Zal bij een ritje naar het dorp eens goed om me heen kijken, maar ik denk toch echt dat ik de primeur in Zuidland heb! Komt goed uit, want jezelf onderscheiden is iets moois, als je bedenkt dat God ieder mens uniek geschapen heeft :)

Lekker Hollands

Lekker Hollands weer niet? Geweldig hoe we ook gewoon weer mee kunnen praten over het weer. In Mali is niets zo ONveranderlijk als het weer, de zon is er vrijwel altijd, met uitzondering van een maand of drie regenseizoen. Dan is hij er soms, maar meestal niet :)

Ik merk dat ik in deze Weblog niet zoveel kan schrijven, omdat de volgende nieuwsbrief in de maak is. Letterlijk ook eigenlijk "in de maak", omdat hij een nieuw jasje krijgt. We zijn benieuwd naar jullie reacties...We hopen dat hij halverwege juni in de digitale postbus valt!

Hmm, waar zou ik het dan eens over hebben? Over het weer zijn we in een minuut of wat uitgepraat deze dagen. Al moeten we toegeven dat dit echt geweldig is na de regendagen waarin we terugkwamen in Nederland. Het feit ook dat het zo lang licht blijft 's avonds is echt een verademing.

In Mali komt de zon tussen 6 en half 7 in de ochtend op en is hij om dezelfde tijd 's avonds ook weer verdwenen. Korte dagen maak je daar dus. Even buiten nagenieten van de dag is er dan niet bij. Genieten dus hier!

Wat zijn zoal onze plannen de komende week? Maandagnacht zijn we uitgenodigd door de EO radio in het programma "De nacht op 1"...Spannend wel, maar ook heel leuk. Moet eigenlijk eerlijk bekennen dat ik nog nooit naar het programma geluisterd heb! We zullen zeker proberen hier een link van te bemachtigen, zodat jullie niet op hoeven te blijven om hiernaar te luisteren :)

Dinsdag zullen we richting Ede gaan, omdat we volgende week een uitnodiging hebben gekregen om naar een "Solar beurs" in München te gaan. Een Duits bedrijf waarmee Anco regelmatig contact heeft, heeft kaartjes per post opgestuurd. Ben erg benieuwd, alleen al naar München - een stad waar ik nog niet eerder geweest ben.

Bij terugkomst gaat Ewien samen met een goede vriendin naar een weekend "Vrij zijn" op de Betteld. In hun laatste nieuwsbrief las ik dat er maar liefst 800 aanmeldingen zijn!! Het beloofd een weekend te worden vol humor, uitdagend bijbelonderwijs en leuke verrassingen. Het leven van een christen hoeft niet saai te zijn, sterker nog, niets avontuurlijker dan het leven van een christen! Ben errughh benieuwd :)

De zondag zullen we aan een jeugddienst in Ede "deelnemen". Deze zal heel speciaal zijn, maar helaas kan ik er nog niets over zeggen...Wordt vervolgd dus!

Nog even een "quote van Wilkin van der Kamp" over het komende WK voetbal in Zuid-Afrika...

De FIFA heeft juju (toverdoktoren) ontdekt, maar is niet in staat om de vele occulte mannen en vrouwen rondom de Afrikaanse voetbalteams te weren. Het is niet ondenkbaar dat de komende weken enkele witchdoctors straks met goedkeuring van de FIFA op de bank zitten. Het WK 2010 moet volgens de FIFA immers een authentiek Afrikaans feestje worden. Met toverdokters en al.

Wij als Westerlingen zijn vaak toch onbekend met genoemde krachten. Toch hebben ook wij er in Mali volop mee te maken. Deze krachten en machten van de duisternis zijn realiteit. Ik sluit me dan ook aan bij Wilkin om tijdens de wedstrijden voor de christelijke spelers (hij noemt bijv. Kuijt en Kaka) op de bres te gaan. Opdat zij de "kerk op hun werk" mogen uitdragen.

Ter afsluiting een praktisch voetbalvoorbeeld [Wilkin van der Kamp]:

Veel Afrikaanse voetballers zeggen baat te hebben bij magie. Bij blessures maken zij gebruik van de ‘traditionele dokter’. De toverdokter spalkt bv. een gebroken been met het bot van een leeuw met de bedoeling dat het been van de voetballer net zo sterk zal worden als dat van het dier. Een groot aantal Afrikaanse voetballer hoopt dankzij het aanroepen van bovennatuurlijke krachten beter te kunnen spelen. In Kameroen maken enkele nationale teams gebruik van poeders, die ze in de handpalmen van de tegenstanders smeren tijdens de officiële ‘begroeting’. De opponenten staan dan als vaatdoeken op het veld.

Sheep wash

Nogmaals een heel goed en gezegend Nieuw Jaar toegewenst. Het is moeilijk te geloven dat het alweer 2010 is, het jaar waarin we 7 jaar uit Nederland weg zijn.

Zal de komende tijd doorzetten met een fotoblog, geeft wat meer kleur aan de dingen die worden geschreven.

Sheep wash





Raar keek ik op in Senegal toen ik een jonge man schapen de zee in zag dragen. Of slepen zoals te zien is op de eerste foto! Ik besloot wat dichterbij te gaan, een praatje te maken en te vragen of ik foto's mocht schieten van hetgeen hij aan het doen was.

Waarom? was vraag nummer één. Logisch...Nadat ik hem had uitgelegd dat we in Nederland geen schapen wassen (hoe raar kan dat zijn?) en ik mijn familie en vrienden (afwijkende) Afrikaanse gewoonten wilden bijbrengen, was hij akkoord. Al bleven zijn wenkbrauwen wel wat langer omhoog staan toen ik vertelde dat schapen in Nederland helemaal niet worden gewassen, al helemaal niet in het zoute water van de zee...

Het zal een ieder bij het zien van de foto's niet verbazen dat ook de schapen niet zo happy waren de zee te worden ingedragen. Ze werden letterlijk schoon gescrubd (met zand), half verzopen, om er vervolgens brandschoon uit te komen (zie foto 2). Met als doel: schoon levend vlees ter ere van het Tabaski feest.

Enige hilarische momenten leverde het wel op wanneer een schaap ontsnapte en er vervolgens als een haas vandoor ging. Foto 1 toont de methode die gehanteerd wordt met een schaap dat gevangen wordt, nadat het meerdere keren was ontsnapt. En de lammetjes hobbelde er achter aan, al blatend: Mama, wat overkomt ons nu?

Je zal maar een schaap (of ander dier) in Afrika zijn ;) Beh!

Groeten uit Senegal

Kerst vieren we dit jaar in Senegal (West-Afrika)...


Hele goede Kerstdagen en een spetterend begin van het nieuwe jaar!

Warme groeten,
Anco & Ewien

Dogon trip in beeld

Als beloofd nog wat foto's (kleine selectie) en een kort filmpje (volgt, lijkt niet te willen uploaden) van ons avontuur naar de Dogon.

Meer foto's zijn terug te vinden in ons Picasa Webalbum...

Avonturen in de Dogon

Gisteren zijn we teruggekomen van een lang weekend Dogon! Onverwachts wel te verstaan ;-) We werden als gids gevraagd om mee te gaan, door drie Nederlandse meiden.

Lang over deze vraag hoefden we niet na te denken. De inpakweken in Nederland hadden ons niet echt vakantie / rust verschaft. Op deze manier konden we dus én zelf "vakantie" vieren én deze meiden van dienst zijn.

De tocht werd een tocht om niet snel meer te vergeten. Zowel voor ons als de lokale bevolking! (Foto's volgen later)...Enkele hoogtepunten van de trip!

Laat ik beginnen met te zeggen dat we nog niet eerder het Dogongebied zo groen hebben gezien. Het is bijzonder te zien wat voldoende regen met een droog en dor land als Mali doet!

Waterval
Als gevolg van de vele regen kwamen we dan ook op onze eerste tocht langs een grote waterval. Reden om even verkoeling te zoeken. Anco heeft er zelfs even heerlijk (alhoewel) onder gestaan. Een gedenksteen is meegegaan in onze rugzakken ;-)

Door bergen en dalen
Bestond dag 1 nog voor een groot deel uit reizen (met de auto), dag 2 moesten we er toch echt aan geloven. Je moet je voorstellen dat de dorpjes die je bezoekt vaak hoog in de bergen liggen, waardoor je je soms meer berggeit dan mens voelt. De spierpijn na deze dag was dan ook niet mis. En de gids? Geen greintje pijn en hij liep nog wel op slippers!!

Hoogtepunt van dag 2 was wel het bidden voor de dorpsgek. We kwamen op een gegeven moment langs een dorpje waar een man geketend in de hete zon lag. Even schoot het beeld van de Barmhartige Samaritaan door ons hoofd. We konden hem dan ook niet zo laten liggen. Na overleg met de gids, baden we voor hem en gaven hem water. Hijzelf mijmerde dank jullie wel, evenals de dorpsgenoten.

Waterspelen
Alle nachten sliepen we op de daken van de dogon huisjes, met uitzondering van één nacht. Toen goot het zo, dat we uit voorzorg binnen werden neergelegd. Met alle gevolgen van dien.

Onze tocht liep letterlijk in het water, omdat onze Toyota (4x4!) in de modder wegzakte. Al gauw liep het hele dorp uit en vormden zich een groepje bereidwillige Afrikanen - van erg jong tot oud. Op de knieën in de modder om de banden uit te graven, wat stenen, hout en brute kracht bracht onze auto uiteindelijk na ruim 1,5 uur weer op het droge.

In de tussentijd zaten we echter niet stil. De meiden besloten met de kids wat waterspelen te doen. Lummelen, Jan Huige in de ton en onder luid gejuich kinderen heen en weer slingeren, om vervolgens in het water te gooien. Prachtig vonden ze het allemaal, inclusief de ouderen die langs de kant stonden. Op den duur waren we zelf ook kleddernat. En onze kleren, die droogden wel weer in de zon...

Het grootste avontuur
Door de regenval konden we niet op de geplande dag weer uit het Dogongebied vertrekken. De smalle rivier van de dag ervoor was in no time drie keer zo breed geworden. En enkele keren diep...Tijd voor bezinning.

We besloten om nog enkele uren op de plek te blijven waar we waren. In de hoop dat het waterpeil laag genoeg zou zakken om doorgang te bieden voor de auto. Aan het einde van de middag was het dan zo ver. Al zou het er nog om spannen of de auto niet vol zou lopen.

Alle bagage op de achterbank (ligt een stuk hoger), waardevolle spullen in het voorvakje en iedereen uit de auto behalve Anco als bestuurder. Hij had ook nog wat omstanders opgetrommeld die de auto wel een stuk op weg wilden duwen.

Dit bleek achteraf niet onnodig te zijn geweest. De auto "dook" op een gegeven moment in het water, waarna hij weer als het ware bovenkwam. De motorkap stond letterlijk onder water, maar binnenin was niets nat geworden. Onder luid geklap + gejuich kwam Anco aan de overkant aan.

De vier vrouwen bleven achter op de kant, om vervolgens in wikkelrok over te zwemmen ;-) Je had de gezichten van de bevolking moeten zien! Vol verbazing ook dat we konden zwemmen...Eén van de mannen stelde voor ons voor 1,5 euro op de nek naar de overkant te dragen. Maar deze zwemtocht lieten we ons niet ontglippen.

Na een sportieve "jel" gingen we te water. Een groepje mannen - dezelfde van de auto - vergezelden ons gratis...We waanden ons even enkele strandwachten in de serie Baywatch ... Geweldig was het, een ervaring om niet te vergeten!

Uniek
Deze tocht was dan ook uniek in zijn soort. Niet alleen vanwege de avonturen, maar ook vanwege de gezelligheid afgewisseld met serieuze gesprekken binnen de groep. En de gids? "Die zei dat de dorpelingen ons niet snel zouden vergeten. We waren een zeldzame groep, waar ook hij veel van leerde!"