Feest in Bamako

Het is nog maar enige dagen terug dat ik een Weblog heb geschreven...De komende dagen (vandaag t/m zaterdag) hebben we echter met onze collega's onze jaarlijkse 'gebedsconferentie', zodat er weinig tijd zal zijn om Weblogs te schrijven ;-) Nu kan ik er nog even tijd voor nemen, in alle rust.

Meer rust overigens dan normaal, omdat de Malinezen zich klaarmaken voor HET feest, ter viering van het einde van de Ramandan. Het is opmerkelijk stil op straat, er rijden maar weinig auto's. Ook de moskees laten hun gebruikelijke roep niet horen. Elke (toegewijde) Moslim gaat vandaag toch wel naar de moskee. Buiten lopend is het alsof iedereen zijn adem inhoudt tot de avond, en dan, zegt men, barst het feest los.

Christen of Moslim, het wordt door allen gevierd. Vond ik overigens wel een raar verschijnsel in het begin, dat christenen ook 'vrij namen/wilden' op de dagen van een Moslims feest. En dat zijn er overigens nog al wat het hele jaar door. Deed ons stiekum een beetje denken aan de Fransen ;-)

De afgelopen dagen heb ik een intensieve cursus gevolgd met de naam "Bible storytelling", en dan in chronologische volgorde. Het was een interessante cursus, waarin we niet alleen ingingen op de Bijbel en haar verhalen, maar ook op de zo GROTE verschillen tussen de Westerse, literaire cultuur en de Niet-Westerse, orale cultuur. In het Westen hebben we op het orale vlak veel verloren. In een relationele samenleving als de Malinese zijn verhalen belangrijk, waardoor je elkaars cultuur en gewoonten leert kennen.

Gisteren heb ik gezien hoeveel verschil het maakt als je Bambara (probeert te) spreekt (spreken). Het lukte me, tot mijn eigen genoegen, om de prijs flink naar beneden te halen als ik een taxi nam. Nee, uiteraard heb ik hen geen rib uit het lijf geonderhandeld, maar toch, onderhandelen is een onderdeel van de cultuur in Mali. Je moet het doen, wil je in de ogen van Malinezen 'waardig' worden geacht.

Er is ook triest niews te vermelden: onze kip legt GEEN eieren meer sinds een week. Waarom? Don't know. De leefomstandigheden lijken niet anders, het is zelfs wat kouder aan het worden de laatste tijd. Ik praatte net even met de buren en zij vroegen of de kip misschien ziek is, niet goed uit zijn ogen kijkt?? Again, I don't know, ben helaas geen kippenexpert. Maar het ziet ernaar uit dat er iets niet goed is. Tips op dit vlak zijn uiteraard weer welkom!!

Nou, ik ga nog even aan het werk (als een van de weinige lijkt het ;-), om de dingen af te krijgen voor de conferentie start. Een goede week allen en tot de volgende keer.

Krabbels uit Bamako

Hier zit ik dan, enigszins bruiner en ook verbrand, achter de computer. Niet wetend eigenlijk waar deze weblog toe zou leiden...Vandaar de titel krabbels uit Bamako...

Dat bruine, verbrande komt vanwege het feit dat ik met een vriendin vanmiddag in het zwembad heb gelegen. Ja, ik geef het toe, ook zendelingen liggen wel eens lui in het zwembad ;-) Het speciale van deze keer was, dat de betreffende vriendin er eentje is uit onze Franse studietijd. In Parijs trok ik al veel met haar op en lieten we Anco zo nu en dan achter met zijn computer, terwijl wij de culturele kanten van Parijs gingen ontdekken. Na de studie is haar vertrek naar Mali met een jaar uitgesteld. Eind September kwam ze richting Mali, al woont ze zo'n 9 uur rijden van Bamako vandaan.

Het was goed om bij te praten, lekker van de zon en het water te genieten en je even niet te wanen in ' de grote, drukke maar vooral tegenstrijdige stad Bamako'. Toch ontkom je er niet aan om na te denken over hoe dubbel het is dat wij met z'n 2-en in een zwembad laggen, terwijl er mensen ' buiten' zijn die niet zeker zijn van hun eten elke dag. Daarnaast eet het overgrote deel buiten niet, omdat ze nog aan het vasten zijn. Donderdag vindt HET feest plaats, ter afsluiting van de Ramadan.

Dan zal het er in het verkeer weer een stuk vriendelijker en rustiger aan toe gaan. De ongelukken die we de afgelopen maand hebben gezien zijn niet mis. Iedereen is tijdens het vasten toch wat sneller op z'n tenen getrapt en vallen daarbij makkelijker achter het stuur in slaap of letten minder op hun medeweggebruikers.

We hebben vandaag wel beiden het bewijs gezien van de functionaliteit van het leren van de lokale taal. In het eerste geval troffen we een Peul-taxichauffeur die met mijn vriendin in gesprek raakte, waardoor we voor een goede prijs naar onze plaats van bestemming werden gebracht. Het draait in Mali toch altijd weer om relaties. En op de terugweg troffen we een wat geirriteerde taxichauffeur aan, waarbij zijn gezicht helemaal opklaarde toen hij hoorde dat ik een 'Dembele' was. We bleken broer en zus te zijn (zo noemt men dat hier ;-) en we konden niets meer fout doen.

Hij legde me ook uit dat hij moe was van een dag vasten (het was tegen 6 uur 's avonds), en wellicht om die reden niet zo aanspreekbaar was. Het is ook een drukte van jewelste door de week tegen deze tijd, omdat iedereen (m.n. tijdens Ramadan) het eerste thuis lijkt te willen zijn.

Misschien vraagt een oplettende lezer zich af waar Anco in dit verhaal voorkomt. Nergens, want hij is momenteel voor een paar dagen in Koutiala, om de internetverbinding weer op gang te helpen. Dinsdag is hij weer terug en begint onze jaarlijke gebedsconferentie van onze missie.

De bezem erdoorheen halen

Hier in Mali kunnen we over het algemeen het Nederlandse nieuws goed volgen. Zo nu en dan kijken we zelfs het Journaal via internet. Het Nederlandse nieuws blijft ons zo nu en dan verbazen, helemaal wellicht ook omdat je het, wonend in een totaal ander land dan Nederland, in een heel ander daglicht plaatst. Neem nu onderstaand (samengevat) bericht, te lezen op de nieuwssite nu.nl.

Wijn: opleiding tot heks fiscaal aftrekbaar
Wie een opleiding tot heks volgt, kan de kosten aftrekken voor de belasting. Voorwaarde is dat de opleiding leidt tot een betere financieel-economische positie van de betrokkene of dat de scholing nodig is voor het op peilen houden van diens vakkennis.

Dit gold bijvoorbeeld voor een vrouw, die optreedt als actrice bij festiviteiten en bedrijfstrainingen. Ze wilde haar activiteiten uitbreiden door workshops te geven over de Middeleeuwen en hekserij. Daarom volgde zij de heksenopleiding, die volgens Wijn voor een belangrijk deel was gewijd aan alternatieve geneeswijzen, wichelen en dergelijke. Naar het oordeel van de Belastinginspectie kon zij zich met de opleiding "een belangrijk grotere vakkennis verwerven dan zij al bezat en zodoende haar vakbekwaamheid uitbreiden".

De opleiding tot heks is overigens niet erkend door het ministerie van Onderwijs. Ook zijn er geen vacatures bij het CWI voorhanden voor dit beroep. Wel bestaan die voor actrices en artiesten, voegt Wijn er aan toe.

Bij het lezen van dit bericht, zakte mijn mond langzaam open. Het feit dat hekserij razend populair geworden is, ook onder de jongeren wist ik wel. Maar dat je nu geld kan terugvragen én krijgen bij de belasting???!!!! Dat menen we toch met z'n allen niet serieus. In mijn Wassenaarse tijd, als Webcoördinator, ben ik al eens in de pen geklommen met een jeugdsite bezoeker die een link wilde hebben naar haar heksensite vanaf de Wassenaarse gemeentesite. En dan praten we over een meisje van 10 jaar, die serieus bezig was met hekserij en alles wat daarbij kwam kijken.

Het raakt me keer op keer hoe 'makkelijk' de samenleving deze dingen accepteert en hoeveel interesse hiervoor ook aanwezig is. Verbazend is het niet, omdat we toch in het New Age tijdperk leven. Maar toch bekruipt me het gevoel dat mensen niet meer voldoende inzien en nadenken over de consequenties die met een stap als deze samengaat. Hekserij is in mijn ogen niet om mee te spotten en zeker al niet om mee te spelen.

Vertaal ik het naar Mali dan zijn 'toverdokters' aan de orde van de dag. Ben je bang voor je examen? Breng dan een bezoek en koop een 'ingestraalde' pen, zodat je er zeker van bent dat je je examen gaat halen. Nieuw kind in de familie? Je kunt maar beter even langsgaan bij de toverdokter om te zien of het kind een goede tijding meebrengt. Zo niet, dan krijg je allerlei opdrachten om een en ander weer in de juiste banen te leiden.

In dit alles, klein of grootschalig, zijn Malinezen bijzonder gedisciplineerd. Ook in bijvoorbeeld de Ramandan nu. Ook al is het gemiddeld 35 graden de hele dag door, toch weigert een goede Moslim om ook maar een druppel water te drinken. Je mond spoelen kan nog net, maar daar blijft het tot zonsondergang bij.

Ik weet niet zo goed wat ik met deze weblog wil zeggen, maar één ding weet ik wel. Weet goed welke wegen je inslaat in het leven, en welke consequenties hiermee gepaard gaan. Zo hoorde ik gisteren dat een 16-jarig meisje bijna haar baby verloor, omdat Moslims nu eenmaal een vrouw die op het punt staat te bevallen 'tijdens de Ramadan' niet mogen benaderen, laat staan aanraken. Hoe ver willen we gaan?