Intensieve zorg

Na maandag – de dag dat er drie pups ter wereld werden gebracht – is ons leven lichtjes veranderd ;-) Het leven draait soms wel eens te draaien om de drie pasgeboren.

We grappen naar elkaar dat we sinds die dag populairder dan ooit zijn geworden. De deur wordt namelijk platgelopen door mensen die de kleine beestjes willen bewonderen. Vergeven zijn ze inmiddels al, nadat ze vijf dagen geleden op deze wereld zijn gekomen.

Ook de moeder is nog wat onwennig, omdat ze toch al een “muso kòròba” is. Een oude vrouw in het Bambara…Niemand dacht dat ze nog pups kon krijgen…Maar ja, zet er een actieve Bantu naast, laat de natuur z’n gang gaan, en het is zo gepiept lachte onze buurvrouw.

Eén van de pups vraagt extra zorg. Hij wordt door zijn twee, snel groeiende broers verdrongen. We zagen hem de laatste twee dagen zienderogen achteruit gaan. Tijd voor actie dachten we, naast het weghalen van de twee broers opdat hij voldoende kan drinken.

Momenteel voeden we hem bij met baby-poedermelk. En hij lijkt het zeer te waarderen. Je ziet hem tevreden liggen met een rond buikje na onze melk in pipet. Al met al vraagt dit heel wat zorg. Onze Malinese vrienden staan er wel eens raar bij te kijken. Wat een commotie voor zo’n kleine pup ;-)

Altijd weer de natuur kwestie natuurlijk. Laat je de natuur z’n gang gaan, wat hem het leven gaat kosten. Of helpen we hem een handje in het begin, waardoor zijn overlevingskans vergroot wordt. Uiteraard moet hij dan nog steeds leren op eigen poten te staan. Lastige keuze soms. Maar goed, wij hebben dus besloten hem een handje te helpen.

Genoeg over pups nu….Volgende week staat er een drukke week voor de deur. Dan komt de kerkelijke jeugd samen in het voetbalstadium - bij ons om de hoek – om een tweejaarlijkse jeugdconferentie te houden. De kerk heeft ons gevraagd te helpen op technisch vlak.

Anco is druk doende om vier computers gereed te maken, te gebruiken voor de registratie etc. Ook hebben we getracht voor internet te zorgen, maar dat zit er niet in. Het ministerie van sport (naast het stadion gehuisd) zou hiervoor hun connectie moeten willen delen en daar hebben we nog niets van gehoord …. Erg Malinees overigens. Niet direct nee zeggen, maar gewoon niets meer van je laten horen ;-)

We zijn erg benieuwd hoe zo’n conferentie in een stadium verloopt. Ze verwachten zo’n 1.000 jongeren uit Burkina Faso, Mali, Guinee, Ivoorkust, Gabon en omringende landen. Later meer over hoe we deze week mochten ervaren…

Full house

Verrast keken we op toen onze bewaker gisteren kwam vertellen dat Jeni – een van de honden op de compound – aan het bevallen was. Bevallen? We wisten niet eens dat ze zwanger was ;-)

Enige maanden geleden hadden we wel een vermoeden dat ze dit was, maar toen leek ze maar niet dikker te worden en dachten we: nah, zal vast niet zo zijn. Nu we de (tot nu toe) drie kleine puppies zien weten we in ieder geval zeker wie de vader is. Ze lijken allemaal als twee druppels water op...Bantu!

Iedere Malinees die komt kijken reageert eigenlijk hetzelfde. Ze willen allemaal een puppie hebben. Toch zijn we daar een beetje afwachtend mee. Over het algemeen, gezien de Afrikaanse honden (African mut) die we zien, wordt er niet zo heel goed voor honden, als huisdier, gezorgd. Je zou de verwaarloosde, op straat ronddolende honden de kost eens moeten geven ;-)

Daarnaast vraagt een hond als een labrador extra verzorging. Het zijn dieren die erg 'sociaal' zijn, veel aandacht nodig hebben. Daarnaast kan een labrador, als je hem de kans geeft, blijven eten. En daar is uiteraard geen geld voor in het gemiddeld Malinees gezin. Niet dat je hem moet blijven doorvoeren overigens, anders eet hij zich letterlijk dood.

Al met al, is een hond in Mali geen huisdier zoals wij dat kennen in het Westen. Ze kunnen soms verbaasd opkijken als ze zien hoe wij met Bantu omgaan. Een echte vriendschapsband met een hond klinkt hen toch wat vreemd in de oren.

Bij Bantu zien we ook al dat het klimaat in Mali niet alleen slecht is voor mens, maar ook voor dier. Hij wordt dezer dagen letterlijk door allerlei beesten opgegeten. Vliegen die zijn oren als lekkernij zien, maar vooral ook de aanval van muggen en wormen is groot. Heeft alles te maken met de regentijd.

De regens lijken deze dagen beter door te komen, dat is goed voor de oogst in Mali. Er was en is bezorgdheid over de hoeveelheid regen die gevallen is de afgelopen tijd. De aarde schreeuwt om meer water, wil het vruchtbaar zijn dit jaar.

Ben benieuwd of er vandaag nog een vierde telg op de wereld gezet wordt. Jeni ziet er namelijk nog wel een beetje zwanger uit ;-) Nu dat we het weten...De pup die als laatste ter wereld is gekomen drinkt nog niet voldoende. Dat is met name een zorg voor de kinderen hier op de compound. Ze kwamen al aan met de suggestie om hem met de fles te voeden.

We zullen zien, de natuur moet tenslotte ook z'n gang gaan...En Bantu? Die houden we vooral binnen, omdat de ouders elkaar soms grauwend tegemoet treden. Maf niet soms? De natuur...