Nog niet op weg!

Dachten we toch vrijdagochtend vroeg naar Guinee te vertrekken, maar nee hoor, het is een paar dagen uitgesteld. Nu vertrekken we zondag 1 mei in de ochtendgloren richting Kan Kan, om daar vervolgens te overnachten, en de maandagochtend weer verder te reizen. Veertien uur in 1 dag is toch wat veel, en dat met slechte wegen.

Het leuke van dit uitstel is dat we Koninginnedag kunnen vieren! En dat pakt uit in Mali. De Nederlanders in Mali zijn toch goed vertegenwoordigd, denk wel een groep van een man/vrouw of 100. De Nederlandse Ambassade geeft voor deze gelegenheid dan elk jaar een receptie en een feest. Nee hoor, Koninginnedag in Mali komt helemaal goed. Al maak ik me nog wel een beetje zorgen over wat ik aan zal trekken ;-) De uitnodiging schrijft voor: tenue de ville. Maar dat zou betekenen: anco in een pak en ikzelf in een mantelpakje MET panty's. Nee hoor, mij niet gezien, 'k verf mijn haar wel oranje...

In Guinee zullen we ook op zoek gaan naar de zoon van onze werker en vriendin Aya. Hij verblijft met familie van Aya in een vluchtelingenkamp en naar Aya's zeggen komen we vlak bij de plaats waar hij is. Ze heeft een tas klaargemaakt met kleren, een deken en schoenen. Ook heeft ze hem een brief geschreven en ons aardig wat richtingaanwijzers en namen..Ze hoopt dan ook echt dat we hem vinden. En wij ook ! Laatst heb ik via internet weer een keer “Spoorloos” gekeken en zo voelt het ook wel een beetje. Het liefst had ik Aya mee laten gaan, maar dat kan helaas niet. Misschien een andere keer...

Maar goed, duim en bidt dat we daadwerkelijk tijd zullen hebben om onze zoektocht in te zetten. We zijn toch afhankelijk van meerderen, als het gaat om tijd en vervoer. Aya is vol vertrouwen, ze zegt dat we hem zeker zullen vinden. We hopen het van harte! En zo ja, dan wordt deze weblog vervolgd!

Een heel gezellige Koninginnedag toegewenst voor iedereen! Doe Bea (aardig bedoeld ;-) van ons de groeten!

Op naar Guinee

We zijn ons aan het voorbereiden voor een reis naar Guinee. Vrijdag vertrekken we en dan zijn we D.V. 10 of 11 mei weer terug. De reis naar Guinee zullen we weer per auto afleggen (zo'n 14 uur), maar dit keer niet met onze eigen pick-up van de missie. Dit keer laten we ons rijden ;-) Drie artsen (plastisch chirurg, tandarts en gynaecoloog) hebben ons meegevraagd om een kijkje te nemen in de Hope Clinic (www.hopeclinicguinea.org) in Guinee.

Avontuurlijk als we zijn zeggen we daar natuurlijk geen nee tegen. Nee, even zonder dollen. We zullen in Guinee de Hope Clinic gaan bezoeken, een plek waar de lokale bevolking terecht kan voor (kleine) medische zorg en tandproblemen. Maar wat gaan wij dan doen zou je zeggen? Voor de artsen ligt het duidelijk...

Het zal een week worden van projecten bezoeken, (Nederlandse) collega's ontmoeten, en met een verfkwast aan de slag. En voor ons beiden zit er ook een stukje werk in qua kennisdeling en kennisverkrijging: Anco gaat mee voor het technische deel in breedste zin van het woord, Ewien kan een kijkje achter de schermen nemen van de website bouw, die opnieuw opgezet wordt (momenteel is zij een website aan het bouwen voor het Koutiala ziekenhuis project).

Een nieuwe Nederlandse collega, tropenarts, zal als we aankomen nog vrij 'nieuw' in Guinee zijn. Ze heeft haar afscheidsdienst enige tijd geleden gehad en is sinds vorige week zaterdag richting Guinee vertrokken. Het zal leuk zijn haar te ontmoeten, de laatste keer zagen we haar in Nederland, nu bijna een jaar geleden.

Of we in de tijd dat we in Guinee zijn over internet beschikken is niet duidelijk. We weten in ieder geval dat we een slaapplekje krijgen bij (of zou het in zijn ;-) de Hope Clinic. We zien er erg naar uit, het is lekker om even uit de hitte en het dagelijks werk te zijn. En uiteraard om nieuwe collega's te ontmoeten.

Tot ziens!

Voetbalvervolg

We hebben nog niet zo lang geleden geschreven over de wedstrijd Mali – Togo, die flink uit de hand liep. In het Nederlandse nieuws de afgelopen dagen kwam de klassieker Ajax-Feyenoord er ook niet al te best van af. Wat is het toch met voetbal zou je denken?

Nou, hier in Mali heeft het de gemoederen tot vandaag de dag niet onberoerd gelaten. De tijd na de wedstrijd zijn verschillende belangrijke functionarissen bij elkaar gekomen en zijn er knopen doorgehakt. Zo is er een groep schuldigen opgepakt en voor aardig lange tijd in de gevangenis opgeborgen. Ook hebben we ons laten vertellen dat binnen de politie en het leger ook flink wat ontslagen zijn gevallen. Beide groepen hebben zich op de bewuste avond niet laten zien. Wat wellicht een heel andere uitkomst van 'dit drama' had kunnen betekenen...

Tijdens een Hollands avondje eten bij vrienden kwamen we ook nog iemand tegen die op de bewuste avond in het voetbalstadion zat, met vrienden. Hij vond het knap eng, zei hij ook. Heel wat auto's zijn onderweg beschadigd en sommige zelfs totaal afgebrand. Het gebeurde zelfs dat vandalen gewoon je auto heen en weer lieten gaan en allerlei schade aanrichtten. Nou, doe ons dan maar lekker een avondje buis zou ik zeggen.

Hij vond het in ieder geval wel bijzonder dat deze gebeurtenis nog steeds het nieuws in Mali haalde. Dat komt niet vaak voor..

Maar ondertussen gaat iedereen toch gewoon over op de orde van de dag. Dat moet ook wel, anders komt er geen brood op de plank. Vandaag is een Nationale feestdag, men viert de geboorte van Mohammed. Vannacht werd ons deze 'bijzondere gebeurtenis' luidkeels bijgebracht. Laten we er nu niets van hebben begrepen, omdat het in het Arabisch was.

De voetbalrellen heeft toch ook wel wat losgemaakt onder de expats, van welke soort dan ook (inclusief zendelingen). Als er toch zoveel agressie loskomt bij een 'simpel potje voetbal', wat kan er dan wel niet gebeuren als er echt iets aan de hand is. Maar dit kan overal gebeuren, zullen we maar zeggen, daarbij kijkend naar Nederland.

Toch lijkt er veel onvrede naar boven te komen tijdens zo'n wedstrijd, een ontlading van frustraties. Mali kent toch meer dan 50% jongeren, waarvan het overgrote deel geen goede opleiding heeft genoten en nu zonder werk zit. Politiek Mali zal hier toch over moeten gaan nadenken, voor het echt uit de hand loopt.