Stoomtrein naar...

We tellen de dagen af van ons verlof...Gemengde gevoelens geeft dat, wederom afscheid nemen. Dat doe je als zendingswerker soms meer dan je lief is ;-)

Afgelopen weekend hadden we een gemeente-weekend in Zeeland. Dat was echt relaxed, gezellig en goed! Het weer - altijd weer een geliefd onderwerp - was niet altijd super, maar iedereen genoot zichtbaar.

Anco voelde zich de koning te rijk toen we met de stoomtrein naar Goes reden. Een kluitje mannen stond elke keer weer te kijken hoe een en ander technisch in elkaar stak. Ook was de gps - wandeltocht leuk voor zowel jong als oud. Menigeen liep zonder verder over de rest van de groep na te denken...juist ja zijn gps achterna ;-)

Uiteraard mocht ook zingen aan het kampvuur, met knakworst en chocomelk niet ontbreken. Al moet ik zeggen dat ik tijdens deze activiteit niet meer zo helder (van de slaap begrijp me goed) uit mijn ogen keek. Zo'n weekend is toch altijd weer intensief, ook vanwege de contacten die je legt met daaruit voortvloeiende gesprekken.

Toch ervoeren Anco en ik het als goed om dit nog "even" mee te maken voor ons vertrek naar Mali. Het trekt de banden weer even aan en je neemt meer de tijd om met elkaar te praten.

De container is inmiddels al een heel eind gevuld. Vriend DJ en Anco hebben eind vorige week echt staan puzzelen en meten om de grootste zaken - zoals trekker, zaaimachine, koelkast voor collega-zendelinge etc - van een goede plaats te voorzien. Als alles volgens plan gaat zullen de deuren woensdag in het slot vallen.

O ja, nog even voor de duidelijkheid. Anco zal ma 22 sept. weer richting Mali vertrekken. Ikzelf stel het vertrek nog een paar weekjes uit. Mijn vliegticket is dan ook nog niet geboekt...

Een regenachtige groet vanuit Zuidland!

Home sweet home

Pff, het is alweer 15 dagen geleden dat de laatste Blog is gepost...wat hebben we al die tijd gedaan? In ieder geval niet stilgezeten... ;-) Een korte update.

Ewien is net terug van ruim een week camping. Zij heeft het fenomeen christelijke camping - voorheen nog onbekend voor haar - besnuffeld. En ik moet zeggen: het is minder erg dan ik dacht ;-) Nee hoor, grapje. Het was een hele goede ervaring, aanrader als je ook op zoek bent naar rust, ontspanning maar ook geestelijke opbouw. Waar ze geweest is? De Betteld in Zelhem, in de verre Achterhoek...

Anco bleef dan ook alleen in Zuidland achter, aahhh....nou ja alleen. Hij heeft de caravan in korte tijd omgebouwd tot een werkhok en at - omdat het makkelijk en gezellig is - zoveel mogelijk bij ?? Juist, zijn ouders (grapje Anco ;-). Ook op de boerderij was het rustiger, omdat broer en schoonzus ook op vakantie waren.

Daarnaast is het pakken van de container nu in volle gang. De trekker - uit de jaren '60 - staat inmiddels ingebouwd, samen met spullen voor een toekomstige collega en printers en andere hardware. Enige tijd terug had een vriend van ons namelijk zo'n 90 stuk laser printers opgesnord. Allen voor Mali en geheel gratis...

Van het weekend trekt Anco naar Groningen om de laatste hand te leggen aan zijn motor (voor Mali). Even de motor pakken voor korte afstanden in Mali is toch altijd handig. Helemaal als je ook een vrouw hebt die mobiel wil zijn. Een brommertje voor Ewien zit er nog niet in, want dat is toch wel levensgevaarlijk...Helemaal als je nog nooit op een gemotoriseerd voertuig - anders dan een auto - hebt gereden ;-) Stadsmeisje hoor ik meerderen denken...

Het is ongelooflijk hoe snel de tijd in NL voorbij vliegt. We merken beiden dat de laatste weken in NL zijn ingegaan. Je komt altijd tijd tekort en toch is er ook weer het verlangen om terug te keren. Ook vanuit Mali komt de roep tot terugkeer. Altijd weer heel dubbel, want je leeft toch in twee werelden...

Mocht je zin en tijd hebben de komende twee weken om Anco een handje te helpen? Altijd welkom, neem vooral contact met ons op. Ook als je denkt spullen te hebben voor Mali, mail of bel ons gerust!

Een hartelijke groet vanuit Zuidland!

Container komt eraan...

Vandaag zag ik een zin die me aanzette een nieuwe blog te plaatsen. Anco en ik moesten er erg om lachen...Kom t'ie... Cyber ethos:" Ik ontvang SPAM dus ik besta!"

Nou, en SPAM krijgen we hier in Nederland. Niet te geloven soms. Als ik dan een paar dagen mijn e-mail niet check - gebeurd steeds vaker overigens ;-) vliegt de SPAM je om de oren. Echt ergerlijk.

Maar goed, het is goed om ook tegen zulke ergernissen met een lach aan te kijken. Deze weblog schrijf ik vanuit een nieuwe stek. De caravan / keet is af en momenteel mogen we hier dankbaar gebruik van maken. Het uitzicht is echt bijzonder!

Eind deze week gaat Ewien een ruime week naar de camping, terwijl Anco de eerste hand legt aan het vullen van een werkcontainer. Via via konden we weer een wat oudere, maar nog goede container op de kop tikken. Het plan is dat deze van de week (ruim begrip) afgeleverd wordt.

En dan kan het vullen van start gaan, iedere keer toch een hele klus. Het verzamelen van de spullen neemt niet alleen veel tijd in beslag, maar ook het testen en daarna inpassen in de container. Het is altijd weer de kunst om alle ruimte goed te benutten.

Mocht je dit lezen en je vingers gaan al jeuken (in de goede zin van het woord) bij het lezen hiervan, en je hebt tijd over... Neem dan even contact op met Anco en dan ben je van harte welkom. Klussen / indelen van een container is toch altijd leuker met z'n twee.

Een hartelijke groet vanuit Zuidland!