Zaterdagavond stonden we verbaasd te kijken toen er opeens 2 oud-collega’s van Ewien (gemeente Wassenaar) onverwachts op de stoep stonden ;-) Hans & Monique zullen de komende maand door Mali trekken en wilden ons verrassen. Nou, verrast waren we zeker. Ewien had wel gehoord van een andere oud-collega dat ze in november naar Mali kwamen, maar hoe en wanneer dat wist ze niet.
En laten ze dan, tot onze stomme verbazing, opeens via de achterdeur naar binnen komen lopen. Ze hadden op Malinese wijze de weg naar ons huis gevonden. Ze hadden een taxi aangehouden en gevraagd of hij “Mission Protestante CMA” wist…Ja hoor, dat wist hij wel. Let op: een Afrikaan zal niet snel (lees nooit) zeggen dat hij het niet weet. En vervolgens zette hij hen af bij de Katholieke Missie. Op de vraag of Anco & Ewien er waren, verschenen er grote vraagtekens boven het hoofd van de persoon aldaar, dat is logisch.
Weer de taxi in en dan toch naar de Protestante Missie, en ja hoor, dat ging goed. Anco & Ewien? Ja hoor, die kenden ze wel (gelukkig ;-), dan moest je naar een compound gaan dicht bij Radio Espoir. Na enkele tijd door de stad te hebben gereden, bereikten ze (enigszins opgelucht) ons huis. En gezellig dat wij het vonden om lekker Nederlands bij te kletsen & een maaltijd met elkaar te nuttigen (alhoewel, Monique voelde zich niet zo lekker, en dutte wat weg). Te horen hoe het hen ‘en Nederland’ verging. En om natuurlijk te horen hoe het er op Ewien’s oude werkplek aan toe gaat momenteel.
Onverwachte gasten van heel andere aard in Mali waren de sprinkhanen. Ook oud-collega Hans informeerde in hoeverre zij Mali hadden aangedaan. Bronnen melden dat Mauritanië het hardst getroffen is van West-Afrika. In Mali is met name het midden getroffen, de gebieden rond de rivier. De schade is momenteel nog niet goed zichtbaar, omdat de sprinkhanen eitjes hebben achtergelaten in de grond. Bij de volgende oogst (volgend jaar) zal hierop direct actie moeten ondernomen, wil Mali geen aanzienlijke schade oplopen als gevolg van de plaag. Maar of iedereen, met name de regering, hiervan doordrongen is??
09 november 2004
06 november 2004
Terug in Bamako
We hebben een goede gebedsconferentie achter de rug, waarin we collega’s (beter) hebben mogen leren kennen. En we veel voor en met elkaar hebben mogen bidden. Er was een sprekersechtpaar uit Amerika, die het bijbelboek Hooglied besprak. Hij had dit boek de laatste 2 jaar met zijn zoons bestudeerd en kwam met bijzondere en goedgeplaatste toepassingen voor ons team op dit moment. Het was ook een tijd waarin teambuilding in de breedste zin van het woord plaatsvond.
Het is best bijzonder om een gebedsconferentie te hebben, in een land waar het overgrote deel de Islam aanhangt. De Ramadan loopt alweer een beetje op zijn einde (gelukkig) en dat zal wat rust in het land geven. Tegen het vallen van de avond struikel je over de Malinezen die zich naar huis haasten om een potje te kunnen bereiden. Da’s ook niet gek, als je een hele dag bij meer dan 30 graden niet heb mogen eten en drinken.
Zaterdag is bij ons ook “boodschappendag”, al is het in Mali niet zo dat je het met 1 keer per week afkan. De Malinezen zelf kopen bijvoorbeeld daghoeveelheden in. Om deze reden zie je ook in heel Mali kleine kioskjes, die van alles en nog wat in kleinverpakking verkopen.
Vanochtend gingen we naar de markt voor groenten en fruit. Normaliter kost een kilo aardappelen hier zo’n 300 CFA (zo’n 46 eurocent), momenteel betalen we 500 (zo’n 77 eurocent). En dat, merkte Anco verontwaardigd op, terwijl de prijs in Nederland veel lager ligt, zeker thuis op de boerderij. Paul, onze huiswerker, zal dus ook geen aardappels eten, simpelweg te duur. Het seizoen is voorbij. Aardappels worden niet lang bewaard in de hitte. Overigens zijn groenten wel het hele jaar door op de markt verkrijgbaar, als men de veldjes waarop een en ander verbouwd wordt maar blijft beregenen.
Verbaasd en geschokt waren we toen we hoorden van de moord op Theo van Gogh, o.a. columnist van de Metrokrant. Tot ons verdriet lazen we in latere berichten dat de dader een moslim is uit de extremistische hoek. Deze gruwelijke daad zet de ‘(Nederlandse)moslim’ weer een slecht daglicht.
Het is best bijzonder om een gebedsconferentie te hebben, in een land waar het overgrote deel de Islam aanhangt. De Ramadan loopt alweer een beetje op zijn einde (gelukkig) en dat zal wat rust in het land geven. Tegen het vallen van de avond struikel je over de Malinezen die zich naar huis haasten om een potje te kunnen bereiden. Da’s ook niet gek, als je een hele dag bij meer dan 30 graden niet heb mogen eten en drinken.
Zaterdag is bij ons ook “boodschappendag”, al is het in Mali niet zo dat je het met 1 keer per week afkan. De Malinezen zelf kopen bijvoorbeeld daghoeveelheden in. Om deze reden zie je ook in heel Mali kleine kioskjes, die van alles en nog wat in kleinverpakking verkopen.
Vanochtend gingen we naar de markt voor groenten en fruit. Normaliter kost een kilo aardappelen hier zo’n 300 CFA (zo’n 46 eurocent), momenteel betalen we 500 (zo’n 77 eurocent). En dat, merkte Anco verontwaardigd op, terwijl de prijs in Nederland veel lager ligt, zeker thuis op de boerderij. Paul, onze huiswerker, zal dus ook geen aardappels eten, simpelweg te duur. Het seizoen is voorbij. Aardappels worden niet lang bewaard in de hitte. Overigens zijn groenten wel het hele jaar door op de markt verkrijgbaar, als men de veldjes waarop een en ander verbouwd wordt maar blijft beregenen.
Verbaasd en geschokt waren we toen we hoorden van de moord op Theo van Gogh, o.a. columnist van de Metrokrant. Tot ons verdriet lazen we in latere berichten dat de dader een moslim is uit de extremistische hoek. Deze gruwelijke daad zet de ‘(Nederlandse)moslim’ weer een slecht daglicht.
01 november 2004
Taalstudie en meer
In onze laatste weblog (28 oktober) ging het over het leren van nieuwe dingen, in dit geval koekjes bakken en pizza's. Er valt voor ons veel te leren in Mali de eerste tijd. Dat is soms leuk (koekjes), maar soms ook een opgave, vermoeiend (taalstudie). Het 'normale' leven in Mali neemt hierdoor ook veel meer tijd in beslag dan in Nederland.
Twee keer per week krijgen we les van Segou Kamara, vader van maar liefst 12 kinderen. Hij geeft ons niet alleen les in Bambara, maar hij leert ons ook veel over de Malinese cultuur en gewoonten/gebruiken. En dat maakt een les levendig en toegespitst op de praktijk. Segou is een goed opgeleide man, die ook les geeft in Engels en Frans. Hij zegt zelf humanist te zijn en zowel de Islam als het Christendom niet het ware geloof te vinden. Dat geeft vaak aanleiding tot interessante discussies tijdens de les.
De Ramadan, waaraan Segou wèl meedoet, is bijvoorbeeld een goed discussieonderwerp op dit moment. Het is vandaag de 18e dag van de Ramadan, voor veel moslims een (fysiek) erg zware maand én dure maand. Het is geen pretje om overdag niets te mogen eten en drinken (zelfs geen water). Hij vertelde ons dan ook dat er elk jaar moslims zijn die deze vastenmaand met de dood moeten bekopen. Tijdens zulke gesprekken kunnen wij iets vertellen over wat de bijbel zegt over vasten en waarom we als christenen hiervoor niet aan een bepaalde maand of tijdsduur gebonden zijn. Op deze wijze is er openheid om meer over elkaars geloof én gebruiken daarbinnen te weten te komen én te leren.
Dinsdag 02 november zullen we als CAMA-team afreizen naar Koutiala voor een 3-daagse gebedsconferentie. Deze conferentie wordt één keer per jaar gehouden én dient om elkaar als team beter te leren kennen én voor elkaar én het werk te kunnen bidden. Erg belangrijk dus voor ons als team én voor het werk dat we (gaan) doen in Mali.
De rest van de week zullen er dan ook geen berichtjes verschijnen op onze weblog. Simpelweg omdat de internetverbindingen in Koutiala slechter zijn dan in Bamako én omdat het goed is om ons deze week op het doel van de conferentie te richten = elkaar ontmoeten én gebed.
Twee keer per week krijgen we les van Segou Kamara, vader van maar liefst 12 kinderen. Hij geeft ons niet alleen les in Bambara, maar hij leert ons ook veel over de Malinese cultuur en gewoonten/gebruiken. En dat maakt een les levendig en toegespitst op de praktijk. Segou is een goed opgeleide man, die ook les geeft in Engels en Frans. Hij zegt zelf humanist te zijn en zowel de Islam als het Christendom niet het ware geloof te vinden. Dat geeft vaak aanleiding tot interessante discussies tijdens de les.
De Ramadan, waaraan Segou wèl meedoet, is bijvoorbeeld een goed discussieonderwerp op dit moment. Het is vandaag de 18e dag van de Ramadan, voor veel moslims een (fysiek) erg zware maand én dure maand. Het is geen pretje om overdag niets te mogen eten en drinken (zelfs geen water). Hij vertelde ons dan ook dat er elk jaar moslims zijn die deze vastenmaand met de dood moeten bekopen. Tijdens zulke gesprekken kunnen wij iets vertellen over wat de bijbel zegt over vasten en waarom we als christenen hiervoor niet aan een bepaalde maand of tijdsduur gebonden zijn. Op deze wijze is er openheid om meer over elkaars geloof én gebruiken daarbinnen te weten te komen én te leren.
Dinsdag 02 november zullen we als CAMA-team afreizen naar Koutiala voor een 3-daagse gebedsconferentie. Deze conferentie wordt één keer per jaar gehouden én dient om elkaar als team beter te leren kennen én voor elkaar én het werk te kunnen bidden. Erg belangrijk dus voor ons als team én voor het werk dat we (gaan) doen in Mali.
De rest van de week zullen er dan ook geen berichtjes verschijnen op onze weblog. Simpelweg omdat de internetverbindingen in Koutiala slechter zijn dan in Bamako én omdat het goed is om ons deze week op het doel van de conferentie te richten = elkaar ontmoeten én gebed.
Abonneren op:
Posts (Atom)